Be Cas-O-Wary

Be Cas-O-Wary

april 18, 2007, 4:47 am
Gearchiveerd onder: Aussie

Gidday,

voor diegene die eraan twijfelen… we leven inderdaad nog! We hebben enkele dagen geleden ons meest noordelijke punt bereikt aan Cape Tribulation en zijn nu, op voorlopig een slakkegangetje, terug aan’t zakken richting Melbourne. Maar dat is nog vele kilometers van ons verwijderd! Ondertussen zijn we weeral getuige mogen zijn van allemaal Aussieschoon! Mja, hier zijn toch ook plaatsen waar we gerust zouden kunnen blijven. Australia is ons nu al supergoe meegevallen, ondanks de mooie avonturen die we in New Zealand hebben mogen beleven!

Zoals gezegd hebben we fake Airlie Beach achter ons gelaten en hebben we niet meegedaan aan het dure toeristenamusement! We hebben dezen centjes gespaard voor later… Eigenlijk was het dan in redelijk rechte lijn richting Cairns met hier en daar een tussenstopke.

Zo is Townsville de revue gepasseerd. Hier hebben we ne reuzegrote aquarium bezocht om de beesten van de Great Barrier Reef es van naderbij te kunnen bekijken. Het was zeker een bezoek waard, zeker als je weet dat ze hier het grootste “echte” reef hebben kunnen laten ontwikkelen in ne mega-visbokaal.

Van Townsville zijn we naar Mission Beach gereden en iets ten zuiden van deze beach-groep zijn we echt in de tropen beland. Hier hebben we geleerd om cocosnoten te openen. Sommige mensen verstoppen er dan ringen in, wij hebben ons beperkt tot het creeren van een eigen kledinglijn. Ons initiele plan hier was om naar Dunk Island te gaan om daar wat te wandelen. Spijtig genoeg was het geen eilandweer en hebben we ne rainforestwalk gedaan. We kunnen definitief stellen dat het regenseizoen nog niet is afgelopen! Maar zelfs doorweekt is het een redelijk aangename temperatuur. De wandeling op zich was wel een avontuur. Zo hebben we 3 bomen met allemaal stekellianen errond moeten oversteken omdat deze recent op ons wandelpaddeke waren gewaaid. Zo hebben we ook een half uur achter ne Casowarie gewandeld (eerder geslenterd). Het beest op zich is een gevogelte maar bijna zo groot als Sam. Ze zijn ook niet de meest vriendelijkste creaturen en kunnen stevig uithalen met hun poten voorzien van stevige nagels. Wij hadden geluk. Deze Casowarie was op zijn gemak, het lastige punt was dat hem op’t zelfde paddeke als het onze bleef lopen (er was er maar 1). Wij hadden absoluut geen goesting om terug te keren, dus was volgen de enige optie. Het beestje bleef rustig naar eten zoeken tot… een 4de boom over het pad lag en het beeste gene weg meer uitkon. De uitkomst van de story: Liesbeth met een bijna broek vol en Sam, met de hulp van Liesbeth, vol stekels in zijn pollen de bossen ingeduwd… maar het belangrijkste was toch dat de caso zijn pad vrij was en terug kon lopen, en lopen kunnen ze!

En dan Cairns… de plaatsnaam die al enkele duizende kilometers geleden op de bordjes langs de weg prijkte. In Cairns zelf hebben we maar efkes gestopt. Daar het weer er niet fameus was zijn we verder noordwaarts gereden in afwachting van beter weer om the Great Barrier Reef te bezoeken. Door de Tablelands rond Cairns de rivier over naar Cape Tribulation tot we niet meer verder konden! Deze rivier zijn we nog efkes afgevaren en hebben nog wat crocs gespot! Eens de rivier met de ferry over te hebben gestoken, zaten we echt in de bush… gewoon fenomenaal! Where the forest meets the Reef! Fantastische mangroves, vogels, beesten en spinnekoppen… zo groot als een uitgestrekt hand! Hier hebben we ook goe wat regen op ons kopke gekregen, ‘t is niet voor niks een regenwoud! We zijn hier twee nachten gebleven en met serieuze spijt in ons hartje vertrokken!

Maarrrrr, een ander avontuur was wachtende. De “centjes voor later” kwamen goed van pas voor onzen PADI-SCUBADIVE cursus die we in Cairns gevolgd hebben. Eerst twee dagen in de klas gezeten en oefeningeskes in’t zwembad en dan twee dagen op den boot aan de Great Barrier Reef om al die oefeningeskes te herhalen. Zo hebben we 4 oefenduiken gedaan tot 18m diep en de laatsten duik was er ene voor’t plezier. Naast de beste kameraden, getrouwd te zijn en al dieje andere stuff zijn we nu ook buddies geworden. De laatsten duik was fantastisch, gewoon met zijn tweetjes in den oceaan wat rondpaddelen… grandioos! Nemo en zijn turtles was ook van de partij. We zijn dus ook geslaagd voor ons examen en we kunnen ons dus fier aan jullie voorstellen als twee gecertificeerde open water duikers! Enige minpuntje van de zaak… Sam zijn oor is een beteke popperig, maar hopelijk is dit euvel binnen enkele dagen van de baan!

Zoals uit al het vorige blijkt hebben we ons al goe geamuseerd aan de oostkust en omstreken. Toch moeten we er eerlijk over zijn dat we de kust een beteke hebben gezien, the outback is waiting… Ons Mel is voorzien van nieuw oliebloed en een filterke, dus hopelijk kan ze het rode outbackzand ook een beteke aan!

Verslagen volgen, de kilometers ook!

PadiBuddy L & ScubaBuddy S

5 reacties

5 reacties

RSS feed voor reacties op dit bericht.

Reacties zijn gesloten.